Μεταξύ ηδονής και πόνου*

  

    Διάγουμε βίον περίλαμπρον μεταξύ ηδονής και πόνου στη Μαρσίλια·

μεταξύ ηδονής και πόνου προς την αυτογνωσία
κι ειλικρινώς δε γνωρίζω ποιά άραγε η σοφότερη των επιλογών:
ο δρόμος της φυγοπονίας ή αυτός της λεωφόρου ηδονής;
κι αν τάχα συμφωνήσουμε περί μέτρου άριστου, οδηγούμαστε ταχέως σ’ ένα επιρρηματικό και μετριοπαθές –πλην όμως συμπαθές,
      μεταξύ
      ή -επί ουσιαστικότερου ορθότερα
      με ταξί·
      που να τρέχεις τέτοιες ώρες με τα πόδια!

____________________

*«Μεταξύ ηδονής και πόνου στη Μαρσίλια»: Ένα προσωπικό σχόλιο του Κ.Π. Καβάφη που αφορούσε στα τελευταία χρόνια της ζωής του στην περιοχή όπου διέμενε και περνούσε καθημερινώς. Ο δρόμος μπροστά στο σπίτι του –οδός Lepsius, ήταν τμήμα της συνοικίας «Μασσαλία» που απλωνόταν η πολύ κακόφημη περιοχή Attarin· σε αυτήν, ήταν συγκεντρωμένοι οι οίκοι ανοχής της πόλης, ενώ απέναντι από το σπίτι του βρισκόταν το Ελληνικό νοσοκομείο της Αλεξάνδρειας.